- Kategori
- Sosyoloji
Modernliğin dışlayıcılığı, geleneğin hoşgörüsü
Bu ülkede herkes eşit mi? Herkes her haktan eşit düzeyde yararlanabiliyor mu. Ne yazık bu ülkede bir kısım insan bazı kısım insanlardan daha “özgür” daha makbul. Nihal Bengisu Karacanın Örtülü kadınların bu ülkede örtülü olmayanların sahip olduğu özgürlüklerin en ufağından bile yararlanamayan bir “öteki” olduklarının açık bir kanıtı Nihal Bengisu Karaca’nın röportajı. Çünkü bu röportajda Nihal Bengisu örtülü bir kadın olarak denize girmeye, doğanın çağrısına uymaya kalkıştığında Laik bir ülkede yaşanan başına neler geleceğini, ne tür zorlukları yaşayacağını dile getiriyor.
Bengisu’nun röportajından anlıyoruz ki kendisi yüzmeyi çok sevmesine ve denize girmeyi çok istemesine karşılık, vücudunu haram olanlara göstermeden denize girmek için gösterdiği tüm çabalar sonuçsuz kalmıştır ve sonun da Nihal Bengisu en sevdiği şeyden yani yüzmek hazzından yoksun kalmıştır. : "Anladım ki, ben olmadığımda sular daha berrak, ayrıldım denizden. Nasıl derler, ilişkimiz yürümedi..."[1]
Aynı günlerde İtalya’da belediyenin mütesettir kadınların gözlerden uzak kalacak biçimde girebilecekleri bir plaj açmaya hazırlandığı haberini okuyunca Laikliğin “sözde değil de özde” nasıl olacağını anlayabiliyorsunuz. Çünkü yakınlarımdan dolayı bildiğim Sarıyer de 28 şubat öncesine kadar kadınların gönül rahatlığı içinde denize girebilecekleri bir plaj vardı. Bu plajın sakinleri sadece tesettürlü kadınlar değillerdi, vücudunun erkeklerce görülmesinde rahatsızlık duyan bundan hoşlanmayan kentli, muhafazakar kadınlardı. Ancak bu plaj kapatıldı ve erkekler ile birlikte denize girmek istemeyen kadınlar için tek bir seçenek kaldı. Malum oteller. Bunlarda sağcı İslami kesimin pek çok hususta gösterdiği fırsatçılık nedeni ile orta sınıflara hitap edemeyecek kadar yüksek bedellere sahipler. Kısacası bu toplumda erkekler ile birlikte plaja girmek istemeyen kadınların bu gereksinmesine hitap edecek bir kamusal plaj yok ve bu durum birilerine sömürü imkanı sağlıyor.
Geriye Nihal Bengisu Karaca’nın kültürel olarak uyuşamadığı hem Rus turistlerin, hem de mütesettir kadınların havuza girebildiği son derece pahalı oteller kalıyor. Eğer yüzmeyi ve denizi seviyor, ama buna karşılık İslâmi sosyetenin gittiği pahalı otellere gidecek maddi güçte değilseniz bu sevdadan vazgeçmekten gayrı bir çare kalmıyor.
Çünkü bu ülkede Çıplaklar kampı mümkün ve var, güney sahillerinde kadınların bikini üstü olmadan güneşlenmeleri de mümkün ve bu bir hak. Ancak örtülü kadınların mahrem bir plaj talepleri yasak ve irticai.
Oysa Teokratik(!) Osmanlı’da Deniz Hamamlarının varlığı bir tarihi vakadır. O zaman insanın sorası geliyor acaba kim daha hoşgörülü , kim daha esnek. Modern sistem mi
Fakat mütesettir kadınların mahremiyetlerini koruyarak denize girme arzusuna en büyük darbe Ahmet Hakandan geldi. 19 Ağustos 2007 Tarihli Hürriyette, “Türbanlı bir kadının plaj güncesine dair” başlıklı yazısında başörtülü kadınların “serbestliklerini”(!) sayıp döktükten sonra denize girmemeleri gerektiğini yazıyor. Bu konuda pek çok İslami kesim erkeği de onunla hemfikir. İslamcı forumlarda kadınların denizde ne işi var, tesettürlü bayan denize de girmeyiversin cinsinden derin bir adaletsizliği dahası bencilliği yansıtan yorumlara rastlamak zor değil.
Oysaki eğer amaç tüketim kültürüne karşı çıkmaksa herkesçe paylaşılan deniz, kum, güneş biçimindeki tatil anlayışını sorgulayıp, bu tüketimci, beş yıldızlı tatil anlayışını sorguya çekseler, buraya giden erkekleride sorguya çekseler belki bu kadar bencil oldukları ortaya çıkmayacaktı.
Ancak “insaf vicdanın yarısıdır” sözü uyarınca Ahmet Hakan Coşkun’un bu tavrı ziyadesi ile erkekçe bir bakış. Çünkü eğer maksat denize girmenin İslami adapla uyuşmazlığı ise bu konuda hüküm erkekleri de bağlar. Çünkü Harama bakmamak konusunda bildiğimce kitapta apaçık hükümler var. Bikinisi ile ya da mayosu ile denize giren kadınların arasında denize girmek erkeklere de haramdır. Çünkü yine bildiğimce İslama göre yasak aslında denizin kendisine değil, vücudun mahremlikten çıkarak başka gözlerin bakışına sunulmasıdır. Oysa meseleye bu bakımdan yaklaşarak eleştiride bulunmadan, dahası İslâmi Sosyetenin tangalı, bikinili “tatil merakını” dillendirmeden, bu oteldeki erkeklerin “harama bakmama” konusundaki hükümlere uymakta pek de özenli olmadıkları yönünde şüpheler bulunurken, bunu sorguya çekme yerine muhafazakar cenahın ataerkil aculluklarına cevaz veren tarzı her tür adalet hissini incitecek düzeyde.
Tüm bu ayrımcılıkları görmeden eşitlikten söz etmek ne kadar doğru. Modern sistemin vücudu gösterme üzerine bir hegemonya tesis ettiğini söyleyenlerin haksız olduğu söylenebilir mi? Evet vücudu gösterme bir haksa-ki benim için öyle-vücudu kapatmak ta bir hak ve onlar da bu topraklarda yaşayan insanlar olarak diğerlerinin yararlandığı haklardan yararlanabilmelidirler. O zaman sistem gerçekten herkese kanun önünde eşit davranan bir sistem olabilir
Bu yazının sorunu İslamcı kadınlar denize girsin ya da girmesin meselesi değil-ki benim tavrım açık, dileyen her Müslüman kadın eğer kendi inancı ile çelişen bir durum içine düşmediği kanısında ise denize de girer, hayatın bir çok yerinde de olur- bu yazı bir yandan sistemin İslami kesimden bireylere karşı uyguladığı dışlamacılığın bir başka cephesini ortaya koyarken, diğer yandan sağcılaşmış İslami anlayışın sorunun özünü (mahremlik olgusunu) değil de kadınların suyun zevkini yaşama arzusunu da ellerinden almaya meraklı olmasına dair. Yani bu yazı unutulmuş bir değeri Adaleti hatırlatmayı amaçlıyor. Bu arada Nihal Bengisu Karaca'ya uygulanan sağcı/muhafazakar dindarların gösterdikleri hoşgörüsüzlük başka bir olguyu bu kesimdeki derin kadın korkusunuı ortaya koyuyor. Galiba artık bu ülkedeki İslamcı erkeklerin Kadın Tabusu’nu tartışma zamanı geldi.
NOT: Bu yazıyı Milliyet Blog yazarlarından Shalima'ya adadım. Adalet duygumu ferahlatan yazısı bana da esin oldu.
[1]Tesettürlü bir kadının plaj güncesi, Hürriyet, 18 Ağustos 2007 Cumartesi
a
- Toplam blog
- : 44
- : 809
- Kayıt tarihi
- : 06.06.07
Sosyoloji ile ilgili olarak Birikim, Üç Ekoloji, Birgün Gazatesinde çeşitli yazılarım çıktı. Ayrı..