- Kategori
- Sosyoloji
Satır, döner bıçağı ve manyaklar (1)
Şiddet insanın avcılık yapmaya başladığı süreçten beri toplumsal hayatımızın bir parçası ve çokların sandığı gibi medenilikle, ne bilim gelişmişlikle filan ilişkili bir olgu değil. Yani şiddet bir anlamda yazgımız, ancak şiddet türlerini birbirinde ayırmak ve örneğin tasarlanmış cinayetleri, terörize şiddeti, devlet şiddetini ya da örneğin erkeğin kadına dönük şiddeti gibi şiddet biçimleri engellenebilir şiddetlerdir.
Her neyse uzun uzadıya şiddet, şiddet türleri şiddet türlerinin kabul edilebilir ya da kabul edilebilir olmayanları gibi konular ile sizi yormak niyetinde değilim. Ancak içinde yaşadığımız şiddet sarmalı gerçekten düşündürücü. Daha doğrusu toplum olarak merhamet skalasından zalimlik skalasına doğru hızla ilerlediğimizi görmek için psikiyatri uzmanı olmak gerekmiyor. Bu noktada iki kıyıcılık örneği vermek istiyorum.
Bir tanesi Şişlide bir sokak köpeğinin satırla doğranması, evet sözcüğün tam ifade ettiği anlamda doğrama. İnsan düşünmeden edemiyor hangi nefret ya da öfke bir insanın masum, çaresiz bir canlıyı böylesine zalim bir biçimde öldürmesine yol açabilir. Bu nasıl bir ruh halidir ki öfkeyi böylesine kıyıcı ve soğukkanlı bir caniliğe yol açıyor.
Gerçekten anlamaya çalışıyorum, bugüne dek insan zalimliği üzerine bir çok şey okudum, psikanalizden psikiyatriye dek pek çok kaynak karıştırma imkanım oldu. Ama tüm bu bilgilerim yetersiz kalıyor, bu nasıl bir manyaklık ve bunu yapan insan ne büyük bir tehlike. Evet aramızda manyaklar dolaşıyor
Manyaktan öte kıyıcı varlıklar bunlar en vahşi bildiğimiz canlı türünden bile daha vahşi, daha kıyıcı, daha yırtıcı. İnsanın içinden nasıl da koyu bir nefret, koyu bir tiksinti, dizgin vurulası hayli zor bir öfke dalgası yayılıyor bunu yapan şeyi, şey diyorum çünkü bu tür canlıları tanımlayabilecek herhangi bir sınıflandırma biçimi aklıma gelmiyor. Hayvan desem hayvanlara karşı büyük bir haksızlık etmiş olurum. En soğukkanlı katil gibi tanımlanacak timsah bile bu şey’in karşısında kesin kes son derece munis hatta merhametli sayılır. Çünkü timsahı harekete geçiren şey yeme güdüsünden başka bir şey değil. Kaptığı ve sulara çekerek yemeğe başladığı ceylanı herhangi bir kasıtla öldürmüyor, yaptığı tek şey beslenme. Üstelik bu beslenme biçimi doğanın dengesini sağlıyor. Nüfusu belli bir oranda tutuyor. Oysa Çin’de örneğini gördüğümüz köpeğin canlıyken derisini yüzen işçi bunu beslenmek maksadı ile yapmıyor. İnsanın zalimliklerinin bir kısmı da son derece soğukkanlı, ama şu anda konu insanın zalimliklerinin örneklerini sıralamak değil. Bir köpeği salt varlığından hoşlanmadığı ya da ona kızdığı için satırla lime lime doğrayan biri söz konusu ve bu biri yaşamaya devam ediyor, aramızda ve emin olun cinayetlerini başka şekillerde başka düzeylerde de sürdürecektir.
- Toplam blog
- : 44
- : 809
- Kayıt tarihi
- : 06.06.07
Sosyoloji ile ilgili olarak Birikim, Üç Ekoloji, Birgün Gazatesinde çeşitli yazılarım çıktı. Ayrı..