- Kategori
- Gündelik Yaşam
Yine günlük:)
Merhaba sevgili günlük;
Dün akşam yazdıktan sonra işyerimin önündeki boş yer yüzünden bir park sorunu yaşandı...Bir şahıs bir çok boş yer olmasına karşın, kamyon geleceği için ayırdığımız yere park etti. Diyalog şöyle:
Ben: "Beyefendi ileride boş yer var, Buraya birazdan kamyon gelecek ve mal boşaltacağız. Lütfen ileriye park eder misiniz?"
Beyefendi: (Yüksek sesle) "Sen kim oluyorsun devletin yolunu parselleyecek? İstediğim yere park ederim."
Ben: "Beyefendi park etmenizi engellemeye çalışmıyorum. Sadece biraz ileriye park etmenizi rica ediyorum"
Beyefendi: (Yüksek sesle) İstediğim yere park ederim kimse karışamaz. Hem yaptığın yasalara aykırı. Şimdi polis çağırsam seni içeri attırırım"
Ben: (Sakin tavrımı korumaya devam ediyorum) "Efendim haklısınız. Yasalara göre yaptığımız yanlış ancak ben sadece biraz ileri park etmenizi rica ediyorum"
Beyefendi: (Yüksek sesle) Bu ülkenin yasaları var sen ne dersen de. Ben buraya park ediyorum."
Ben: Beyefendi ben size ülkenin yasa ve kurallarından değil saygı kurallarından sözediyorum."
Beyefendi: (Aniden bağırarak) "Sen şimdi de bana saygısız mı diyorsun? Şimdi sen görürsün" dedi ve bir telefon görüşmesi yaptı. (Bu arada bizim kamyon geldi ve park yeri olmadığı için ileride altı ton yükle bekliyor)
Aradan on dakika geçti ve bir ekip otosu geldi. İçinden yeni mezun iki memur çıktı ve direkt bana yanaşıp bağırarak "seni alıp götürmei mi istiyorsun, yaptığının suç olduğunu biliyor musun? Dükkanını şimdi kapatırım dikkatli ol." gibi bir konuşma sergilemeye başladılar. Bu arada bütün mahalle camlara çıktı ve ben çok utanmıştım. Sanki bir daha burada iş yapamıyacakmışım gibi düşünmeye başladım. Hiç sesimi çıkarmadım. Bir süre sonra (yine yüksek sesle) benden, o beyefendi'den özür dilememi istediler. Ben de; özür dileyecek bir şey yapmadığımı sadece (kamyonu göstererek) "yük boşaltacağımızı ve bu yüzden biraz ileri park etmesini rica ettim" dedim. Memur "küfürlü, hakaretli rica olmayacağını, haddimi aştığımı söyledi. Yine sesimi çıkarmadım ve diğer beyefendi ile fısıltılı bir şekilde konuşup. "seninle işimiz bitmedi, daha sonra tekrar görüşeceğiz" diyerek gittiler.
Sinirden elim ayağım titriyordu. Daha sonra öğrendim ki, o tartıştığım beyefendi bir karakolda komiser miş... Yorum mu?
Hiç merak etme günlük. Dilimin en sert ve en keskin yanı ile ana avrat yorumlarımı anı defterime yaptım. Sen şansına küs. Bu güzel cümleleri okuyamayacaksın:))
Bu ve bunun gibi günlük iletişimlerde bir şey dikkatimi çekti. Sanırım insanların bir kısmı (oran vermiyorum) karşısındaki kişiyi ilk olarak kendi statüsüne karşı, karşısındaki kişinin yaptığı işi göz önünde bulundurarak, kıyaslayarak değerlendiriyor. "O kişiye yaşam da ne kadar işim düşer, o kişiden ne yarar sağlarım" gibi düşüncelerle yola çıkılıyor sanırım. Bunun örneklerini gün içersinde fazlasıyla görmekteyim, ancak insan faktörü neden gözardı ediliyor anlamamaktayım.
Bazı diyalog örnekleri :
Biraz çabuk işim var.
-Peki efendim
Buraya getir, oraya bırakma.
-Tabi efendim
İçeri getir, ayaklarını çıkar ev yeni temizlendi.
-Anlaşıldı efendim
Neden geciktiniz bütün gün sizi mi bekleyeceğim? (gecikme 5 dakika)
-Sizin önünüzden bir sipariş vardı efendim, onu bıraktım.
Böyle getir ve herşeyi yerine koy. Çabuk biraz acelem var.
-Peki efendim.
Bu örnekleri çok fazla çoğaltabilirim günlük, ancak bu çıkışmaların, şahsıma veya yaptığım işe veya hizmetime olmadığını iyi biliyorum. Mesele benim işim ve statüm yüzünden günah keçisi seçilmem di. Esnaf olduğum için cevap veremeyeceğimi ve saygısızlık yapamayacağımı düşünerek böyle davranıyorlar diye düşünüyorum. Bir küçümseme, bir yukarıdan bakış, bir aşağılama, sormayın gitsin... Kendim üzülüyorsam ne olayım, karşımdaki kişiler adına çok üzülüyorum. Yazık onlara:)
Unutmadan değerli arkadaşım:) konfiçyus'un deyişini de yazayım:
Konfiçyus'a "eğer bir ülkede yönetici olsaydınız ilk iş olarak ne yapmak isterdiniz" diye sorarlar.
"kuşkusuz ilk iş olarak dil'i düzeltirdim" der konfiçyus...
"neden?" diye sorarlar.
Konfiçyus şöyle cevaplar:
"eğer dilde bozukluk varsa, söylenen şey, söylenmek istenileni (anlamı) anlatmaz; eğer söylenen, istenilen anlamı yansıtmazsa, yapılması istenilen şey yapılmaz; eğer istenilen şey yapılmazsa, ahlak ve sanat bozulmaya uğrar; eğer ahlak ve sanat bozulursa, adalet (hukuk) doğru yoldan çıkar; eğer adalet doğru yoldan çıkarsa, halk çaresiz bir bunalıma sürüklenir. Sonunda söylenen hakkında doğru karar verme imkanı ortadan kalkar. Böyle bir durumu önlemek her şeyden önemlidir..."
Yol durumu: Bugün trafik diğer günlere nazaran sakin. Ancak trafik cellatları kol geziyor. Eğer trafikte iseniz; Refleksleri kalmamış kişilerin, telefon kullanarak araç kullananların, araç kullanırken karnını doyuranların, ehliyeti olduğu halde araç kullanmayı bilmeyenlerin, saygısız ve görmemişlerin, trafikte olduğunu lütfen unutmayın...
"Bir düşman çok, yüz dost azdır" (Hopi Kabilesi)
- Toplam blog
- : 512
- : 549
- Kayıt tarihi
- : 06.02.08
Bir varmış, bir yokmuş... Sağlık, huzur, mutluluk. Başka hiç bir şeye önem vermem bu hayatta. Bu yüz..